TVTA Vandaag

18-7-2018Evenementen
Jr Jeugdkamp Bandanasports 123... 8.30 - 17.00

Bardiensten
Sophie den Haan 19:00 - 23:00


Jarigen van vandaag
Peter Hoogervorst

Geschiedenis 1990 t/m 2000

De geschiedenis van TVTA (1990-2000)
1995 is een jubileumjaar. Immers TVTA bestaat 25 jaar. In dat jaar staan de volgende personen aan het roer: Jaap Vermeer (voorzitter), Jan Lek (vice-voorzitter), Elly Hoek (secretaris), Dirk Berhout (penningmeester), Els van der Pijl , Ed van Veenendaal en Jacques Putker.
Dit bestuur heeft gezorgd voor een fraai jubileumnummer, waarin het wel en wee van TV Ter Aar in de eerste 25 jaren staat beschreven. Het is ook het jaar waarin het nieuwe clubgebouw in gebruik wordt genomen en de leden in record aantal actief zijn in allerlei gezamenlijke werkzaamheden .
Op zaterdag 10 juni 1995 worden de relaties in het nieuwe clubgebouw ontvangen en wordt het clubhuis geopend door Mw. W.Chr.Vroegindeweij , de toenmalige burgemeester van de toenmalige gemeente Ter Aar. Op zaterdag 24 juni 1995 is er een feestelijk “bungeltoernooi” voor de jeugd.
Ad Muschter, de burgemeester die in 1970 het tennispark opende met de sleutel, die uit het vliegtuig werd afgeworpen leverde ook een bijdrage aan het jubileumnummer. Hij spreekt er van, dat tennis vroeger met “tannis” werd aangeduid en dat het een sport was voor de opgewekte nieuwkomers (import) en niet voor de autochtone bevolking. Het clubhuis was een “stalen bouwkeet”.
Ook de voorzitter van 1970-1973, Wytse Keulemans komt aan het woord. Hij vertelt: “Hoe in 1970 in Ter Aar tennis werd gezien als een exclusieve sport voor doktoren en notarissen….en zeker niet voor dames, want die werden geacht aan de wastobbe te staan”.
Ook de overige voorzitters tot 1995 leveren hun bijdrage aan het jubileumnummer. Het zijn : S.Sietsma (1974-1975), Rob de Vries (1976), Jan Breure (1977-1979), Hans van der Pluijm (1980-1987). De laatste in dit rijtje is Jaap Vermeer (1988 t/m…..deze datum was in het jubileumnummer nog niet bekend). Hij prijst de bijdragen van het grote aantal vrijwilligers en de voortdurende vernieuwing in de vereniging, zoals de invoering van interne en externe toernooien, het meedoen aan bondscompetities. Iedereen kon lid worden. En als je maar “normaal” meedeed, dan werd je al snel geaccepteerd. Hij prijst de wijze waarop het nieuwe clubhuis werd gerealiseerd, er 5 banen werden aangelegd, een oefenkooi tot stand kwam en dat alles door goede onderlinge samenwerking en verstandhouding.
Er werden in het jubileumnummer ook een aantal spelers geinterviewd, die vanaf de beginjaren lid waren. Zij gaven aan dorpsmensen te zijn, die eigenwijs waren en die ondanks dat het een sport was voor de “import” toch lid werden. Zij zijn al 25 jaar lid, omdat het zo gezellig is en gaan door tot hun 80e.
Gezellig was het zeker in de beginjaren in de keet zonder verlichting, maar als het donker werd gingen de kaarsjes aan. Iedereen speelde met iedereen. Je kon gewoon met je racket onder je arm naar de baan gaan en dan was er altijd wel een lid om mee te tennissen. Maar in de eerste tijd was de keet het leukst.

Jeugd was er natuurlijk ook. De eerste jeugd-clubkampioenschappen werden gespeeld in 1973. De kampioenen waren Lony Koeleman en Paul de Munck. In het jubileumjaar 1995 waren dat Sonja Coumou en Victor van Driel . In 1991 was er zelfs sprake van een speciaal TVTA-T-shirt.
Er werd ook aan externe competities meegedaan en soms ook met succes In 1992 werd het herenteam, bestaande uit Rob Koeleman, Theo Hoogeveen, Gerard Otto en Willem Batelaan kampioen en promoveerden van de 5e naar de 4e klasse bondscompetitie.
Al in 1973 vonden er clubkampioenschappen plaats. De eerste kampioen waren : Inge v.d.Woude en Siem Bakker. En 21 jaar later in 1994 waren Ilse Springvloed en Camiel Wapenaar de besten.
Het jubileumnummer-TOPSPIN is een “kunstwerk” geworden. Dat mag wel gezegd worden. De dames van de TOPSPIN-redactie hebben er heel wat uurtjes ingestoken. Dat waren : Hennie de Roos, Ditte van Winden en Mia van Zanten. Het jubileumredactie-team bestond uit : Nel Bennemeer, Iva Suêr en Jopie Voortman.

De bouw van het nieuwe clubhuis had natuurlijk ook de nodige voeten in de aarde. Er moesten bouwtekeningen worden gemaakt. Er lagen diverse varianten op tafel Plan A, Plan B. Men ging uit van de bestaande situatie om de kosten van de uitbreiding in de hand te houden . Er moesten subsidies worden aangevraagd. En het moest worden uitbesteed. Wat moest er zo al gedaan worden: slopen, riolering, timmerwerk, dakdekkerswerk, elektrische installatie, glas- en schilderwerk, wandafwerking, CV – installatie etc. Op vrijdag 4 juni 1993 moesten de prijsbiedingen in een gesloten envelop worden gedaan. Liefst 5 bedrijven werden hiertoe uitgenodigd. De bouw werd gegund aan bouwbedrijf “Ter Aar”. In de bouwcommissie zaten: Gerke Springvloed, Harry Egberts, Ietje van Es en Jacques Putker.

Natuurlijk werd er in de periode 1990-2000 ook driftig vergaderd. Bladerend door de notulen passeren de volgende saillante onderwerpen:
Op 22 januari 1992 heeft het bestuur “het programma van Eisen” ter hand genomen voor de bouw van het nieuwe clubhuis. Dit is niets anders dan een boodschappenlijstje, waarin precies staat wat we nodig hebben en aan welke voorwaarden het gebouw dient te voldoen. Uiteraard staan de komende vergaderingen in het teken van de bouw van het nieuwe clubhuis. Veel zaken die altijd en overal spelen komen voortdurend aan de orde. Denk aan kantinezaken, wanbetalingen, wedstrijd- en competitiezaken, etc. Toch zijn er ook evenementen die heden niet meer plaats vinden, zoals een regiobesturentoernooi met 10 besturen.
Er zijn problemen met het Hoogheemraadschap in verband met de bereikbaarheid met vrachtwagens van de waterzuivering. Het bestuur van TVTA laat weten dat dit slechts een “sleutelkwestie” is en dat de bereikbaarheid niet in het geding is. Een punt van aandacht is de vervanging van een defecte lamp. Eén der leden is bereid voor eigen risico in de mast te klimmen om de lamp te vervangen. Dit zou de vereniging fl 400 besparen. Het bestuur spreekt het “onaanvaardbaar” hierover uit en laat de lamp door een professioneel bedrijf vervangen.
Uit de evaluatie van de algemene ledenvergadering van 27 januari 1993 blijkt de aanzet tot de vorming van een Stichting Tennis Park Aardam (STA), die het tennispark zal beheren en verhuren.
Jaap Vermeer stelt de statuten op en bezweert de bezwaren van leden door de opmerking dat de binding tussen het TVTA-bestuur en het STA-bestuur zeer sterk zal zijn en dat slechts de TVTA-belangen voorrang zullen krijgen. Het financieel voordeel is te groot om er tegen te zijn. Bovendien verstrekt de gemeente liever een lening met gemeentegarantie aan een stichting dan aan een vereniging. Hoewel er in het bestuur ook twijfels zijn, is het laatste woord aan de algemene ledenvergadering. De Stichtingsbestuurders zullen worden benoemd op voordracht van de vereniging. De vereniging heeft daarna geen enkele invloed meer bij disfunctioneren van de bestuurders. Er dient dus een soort “gentleman’s agreement te worden opgesteld, waarbij de STA-bestuurders beloven op te stappen als de vereniging daartoe zou besluiten. Op 13 augustus 1993 is de Stichting Tennispark Aardam opgericht. De eerste bestuurders zijn: Jaap Vermeer (voorzitter), Dirk Berkhout (penningmeester), en Jacques Putker (secretaris).

Soms zijn er ook trainersproblemen. Sommige leden willen een meer gerichte aanpak om in competitieverband verder te komen, anderen willen dat juist niet en vragen meer een ontspannen training. Vaak zijn het de ouders die de problemen maken. Er worden zelfs “blokken” gevormd. Het bestuur weet in dit jaar (1993) de problemen in der minne te schikken. Een definitieve oplossing is er de vergadering later als de trainster vrijwillig ontslag neemt.
In de vergadering van augustus 1994 wordt uitgebreid gerapporteerd door de voorzitter van de Open toernooicommissie, Cees Ubink. Hij reikt voor het eerst een begroting uit en hij verzoekt de sanitaire voorzieningen een opknapbeurt te geven. De Open Toernooicommissie wil een goed evenwicht vinden tussen het tennisgebeuren, de gezelligheid en de commerciële activiteiten.
Het Aarlandentoernooi 1994 was ongetwijfeld het warmste toernooi uit de roemrijke historie. Onder exceptionele omstandigheden werden bloedstollende partijen gespeeld, gadegeslagen door vele verhitte toeschouwers.
Op 13 augustus 1994 houdt de Keuringsdienst van Waren een verrassingscontrole in de kantine. Alles bleek in prima staat te zijn (compliment!). Regelmatig verschijnen de kantine prijzen in de bestuursverslagen. De trend van de prijzen is altijd omhoog. Er wordt een tosti-apparaat, een friteuse en een magnetron aangeschaft. Verder zijn er ook kas-tekorten. 4 enveloppen met inhoud zijn verdwenen. Men hoopt op een “brainwave” van één van de toenmalige kantinediensten. Tenslotte wordt het bedrag als verloren beschouwd. De kluis wordt daarop aangepast. Afgeleverde enveloppen kunnen er niet meer uitgehaald worden.
In 1995 komt er een jeugdbeleidsplan in beeld, gepresenteerd door Tom Buis en Erik Knopper met grotere aandacht voor het competitieve element. Dit voorstel leidt tot verplichte training, waarbij de lesgelden zijn opgenomen in de contributie. Verder wordt er gewerkt aan een betere mentaliteit van de jeugdteams, sponsors en het intensiveren van de clubgeest (kampeerweekend).
In april 1994 schaft de technische commissie een motorwals aan voor fl. 1000. De kosten van de nieuwe sproeiers worden van de rekening van Rekré Sport afgetrokken, omdat zij verantwoordelijk waren voor het vernielen ervan bij het speelklaar maken van de banen.
In dit jaar zijn er 468 leden, waarvan 90 junioren. Voor de junioren is er zelfs een wachtlijst.
De voorzitter van de wedstrijdcommissie vergeet de competitieteams aan te melden, waardoor 5 teams geen competitie kunnen spelen. Bovendien is hij nalatig bij de afwikkeling van dit probleem en zeggen de overige commissieleden het vertrouwen in hem op.
In 1996 is er een conflict met de trainer over de met terugwerkende kracht te betalen werkgeverspremies. De arrondissementsrechtbank stelt de eiser (BVG) in het gelijk. Deze gang van zaken acht TVTA zeer onrechtvaardig en tekent beroep aan bij de Centrale Raad voor Beroep.
De zitting bij de Raad van Beroep werd gevoerd met gelijke gevallen bij TV Puttershoek en TV Zuid-West. Jaap Vermeer schetste het totaalbeeld en de tegengestelde conclusie t.a.v. de premieplicht van de trainer bij TC Park Marlot. Hij verzocht het vonnis van de arrondissementsrechtbank te vernietigen en de gemaakte kosten te laten restitueren. De uitspraak volgt na 6 weken.
Uit de notulen van 28 april 1997 blijkt dat de Centrale raad van Beroep een uitspraak heeft gedaan in het voordeel van de vereniging.

Op 10 maart 1997 gaan de voorzitters van TVTA en de opgerichte Stichting Tennispark (STA) naar de notaris in verband met de overdracht van het onroerend goed van TVTA naar STA. Hiermee wordt fiscaal voordeel verkregen. TVTA wordt daarmee huurder van het Park. STA wordt de verhuurder. Enkele maanden later wordt de akte gepasseerd tussen de toenmalige Gemeente Ter Aar en het Hoogheemraadschap in verband met het recht van overpad. Er worden stappen gezet op baan 4 en 5 te integreren in het tennispark. Er wordt gekozen voor een toegangshek met spijlen en een schuifdeur. Van een pasjessysteem wordt afgezien. Later bleek dat de ambtenaren niet op de hoogte waren van de afsluiting van het park en dat de overeenkomst was verjaard. De procedure moest opnieuw, hetgeen een vertraging van een jaar opleverde.
De winst was een tijdelijke huurverlaging van het park. De gemeente zal voor een stappenplan zorgen om de integratie te versnellen. Voor de plaatsing van het hek wordt een artikel 19a procedure opgestart. Er worden drie offertes aangevraagd. Het toegangshek wordt in april 2000 aangelegd. TAVV krijgt de mededeling dat het pad langs baan 1, 2 en 3 komt te vervallen.

In 1998 wordt door een jeugdlid actie ondernomen “om de trainster weg te krijgen”. Na overleg met de ouder van het jeugdlid wordt de actie gestopt en wordt het overleg met de trainster opgepakt. Het contract wordt vervolgens met een half jaar verlengd. Later zijn er toch weer vele klachten. De kwaliteit, de aandacht en de communicatie laten te wensen over. Na overleg wordt het contract toch weer verlengd, maar ondertussen wordt er wel een dossier aangelegd. Kennelijk omdat men toch moeilijkheden verwacht. Uiteindelijk weigert de jeugdcommissie nog samen te werken met de trainster, aangezien de conflicten dermate zijn opgelopen, dat er geen werkbare situatie meer is. Hoewel de trainster via Sportservice is ingehuurd, kan zij als gevolg van veranderende regels is er een dienstverband ontstaan en kan zij niet ontslagen worden

De behoefte ontstaat aan een zonnescherm. De plannen ervoor worden voorbereid. De Open toernooicommissie kan niet wachten en laat een tent voor het Open Toernooi maken.

Er wordt een begin gemaakt met de vorming van een lustrumcommissie (1999).Er wordt fl. 5.000 gereserveerd (achtergehouden) voor het 25e Open Toernooi. Het bestuur staat er op dat dit bedrag in de verenigingskas komt. Uiteindelijk wordt het bedraag besteed aan de handdoeken die aan de deelnemers worden uitgereikt.
Er wordt een sponsorcommissie gevormd.
Het bestuur krijgt klachten van de omwonenden over de baanverlichting. Het bestuur maakt een plan voor het verlichten van de banen.
Er wordt een ballenkanon aangeschaft